Gorące tematy: COVID-NEWS Antypartia Ruch Oporu 2020 Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
1929 postów 335 komentarzy

PREZYDENT

Czerwony Korsarz z Gdańska - RADNY DZIELNICY GDAŃSK-STOGI. Od 2014 r. prowadzę redakcję POMORSKIEJ TELEWIZJI NARODOWEJ, którą to z mojego pomysłu pomógł mi założyć EUGENIUSZ SENDECKI. Od 2006 roku jestem Prezydentem założonej przeze mnie www.fundacja - slawpol.eu

A CO DALEJ Z UKRAINĄ W/G ROSJAN?

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Porozumienie w Mińsku miało na celu danie czasu Armii Ukrainy na dozbrojenie i dalsze działania militarne.Украинский вариант решения конфликта в Донбассе – вырезать всех несогласных

 

 W Mińsku zawarto onegdaj porozumienie i co dalej?

Stanowisko władz ukraińskich wobec LPNR nie zmieniło się od 2014 r., Kiedy to porozumienia mińskie podpisano tylko po to, aby umożliwić Siłom Zbrojnym Ukrainy przerwę i uzbrojenie się do dalszego rozwiązania konfliktu wyłącznie środkami wojskowymi.

Były lider prorosyjskich kijowskich „Wiernych Kozaków” Aleksiej Seliwanow, który obecnie służy w LPR, powiedział to na antenie kanału Ługańsk24 - relacjonuje korespondent PolitNavigator.

KOMENTARZE

  • "Porozumienie mińskie"
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Protok%C3%B3%C5%82_mi%C5%84ski

    Zostało podpisane i ma status umowy międzynarodowej.
    Ukryte intencje,chcenia i kalkulacje strony ukraińskiej są zupełnie nieistotne.
  • w tym temacie bez zmian
    Jak to co dalej... nic, wszystko po staremu. Rosjanie to mistrzowie gry w szachy. Im na Ukrainie gorzej tym dla Rosji jest lepiej. Połknęli Krym, połkną Donieck i tamte obszary. Na tym to się nie skończy. Będą tak powoli wszystko łykać aż po Kijów który potem swoją na Ukrainie działającą potężną V kolumną podporządkują a winę za niepowodzenia ukrów zwalą na Polskę no bo to... Polacy dawali im na emigracji robotę a już na pewno te "straszne" karty Polaka którymi chciano zabrać im Lwów. Taką propagandę sieją i siać będą. W między czasie rozdają na Ukrainie wśród swoich legalne rosyjskie paszporty przy których Karta Polaka to zwykły lokalny świstek, dzięki którym w pretekście legitymizują zabieranie Ukraińcom ziemi. A Ukraina, no cóż jej przedtem nigdy nie było więc jest pod każdym aspektem słaba a ukraiński Naród dopiero zaczyna się tworzyć i z oporami konsolidować. Przeszkadza im w tym ta właśnie V rosyjska kolumna których na tamtych ziemiach jest i kilka milionów. No i własna mentalność z bandytami oligarchami na czele. W położeniu jakim znalazła się Ukraina rządzący nią nie mają na głupoty marginesu. Oni jednak robią wielbłądy jeden za drugim.

    Mój św. pamięci dziadek zawsze powtarzał: kto daje i zabiera ten się w piekle poniewiera. Było Rosji dobrowolnie tego nie oddawać aby potem zabierać. Teraz Moskwa Ukraińców już na zawsze straciła i nie tylko to.
  • gdyby tylko to było celem Mińsk-2
    to nie zostałby podpisany przez Zacharczenkę (DRL), Płotnickiego (ŁRL) i Ambasadora Federacji Rosyjskiej na Ukrainie M. J. Zurabowa.
    Sądzę, że ta wypowiedź to gorzkie i realistyczne podsumowanie 6 lat sabotowania przez UPAdłą procesu, który miał doprowadzić do pokoju i oddania autonomii obu republikom.
    Poniżej tłumaczenie tekstu porozumień których UPAdła nie wypełniła i nie ma zamiaru wypełnić - zapożyczone od adnovum:
    https://adnovumteam.wordpress.com/2021/02/13/wojna-domowa-na-ukrainie-13-02-2021r-2064-dzien-od-nowego-rozejmu/

    1. Natychmiastowe i wszechstronne zawieszenie broni na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego na Ukrainie i jego ścisłe wdrożenie, począwszy od godz. 00:00. (czasu kijowskiego) 15 lutego 2015 r.

    Jednak do dnia 13 lutego 2021 roku wojna nigdy nie została przerwana, działania wojenne trwają do dziś z różnym nasileniem. Ostatnie zaostrzenie nastąpiło 8 lutego, kiedy doszło do kolejnej bitwy w rejonie punktu kontrolnego Jasinowata, jednocześnie Ukraińskie Siły Zbrojne (USZ) tracą na minach coraz więcej żołnierzy podczas prób „wdrażania pokoju”.

    2. Wycofanie całej broni ciężkiej przez obie strony w równych odległościach w celu stworzenia strefy bezpieczeństwa o minimalnej szerokości 50 km od siebie dla systemów artyleryjskich o kalibrze 100 mm i większym, strefa bezpieczeństwa o szerokości 70 km dla MLRS i 140 km szerokości dla MLRS „Tornado-S”, „Hurricane”, „Tornado” i taktycznych systemów rakietowych „Tochka” („Tochka U”):

    – dla wojsk ukraińskich: z faktycznej linii kontaktu;

    – dla formacji zbrojnych niektórych obszarów obwodów donieckiego i ługańskiego na Ukrainie: z linii kontaktowej zgodnie z memorandum mińskim z dnia 19 września 2014 r. Wycofanie wyżej wymienionej ciężkiej broni powinno rozpocząć się nie później niż drugiego dnia po zawieszeniu broni i zakończone w ciągu 14 dni. Proces ten będzie ułatwiony przez OBWE przy wsparciu Trójstronnej Grupy Kontaktowej.

    Wycofanie ciężkiej broni ze strony USZ było od samego początku sabotowane i nie zostało przeprowadzone, co OBWE potwierdziła w swoich raportach, wskazując na obecność ciężkiego sprzętu, w tym artylerii, na terenach, z których miały być żekomo wycofana. W trakcie działań wojennych od lutego 2015 r. do stycznia 2021 r. nadal okresowo USZ wykorzystuje- do ostrzału celów cywilnych i pozycji obronnych Milicji Ludowej- artylerię lufową i rakietową, nie mówiąc już o wykorzystaniu dział czołgów do wsparcia działań piechoty i dywersyjnych grup operacyjnych. Nie milkną też karabinki snajperskie, siejąc krwawe żniwo.

    3. Zapewnić skuteczne monitorowanie i weryfikację zawieszenia broni i wycofania broni ciężkiej przez OBWE od pierwszego dnia wycofania, przy użyciu wszelkich niezbędnych środków technicznych, w tym satelitów, UAV, systemów radarowych itp.

    Monitoring został zorganizowany, a personel OBWE faktycznie monitorował zarówno na granicach DRL i ŁRL z Federacją Rosyjską, jak i na linii frontu, rejestrując różne naruszenia, ale ponieważ po tych obserwacjach nie nastąpiły żadne istotne zmiany, skuteczność monitoringu okazała się zerowa.

    4. W pierwszym dniu po wystąpieniu należy rozpocząć dialog na temat trybu przeprowadzania wyborów lokalnych zgodnie z ustawodawstwem ukraińskim i ustawą Ukrainy „Zgodnie z decyzją samorządu lokalnego na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego”, a także przyszłego ustroju tych obszarów na podstawie tej ustawy.

    Niezwłocznie, nie później niż 30 dni od dnia podpisania niniejszego dokumentu, strona ukraińska podejmie uchwałę Wierchownej Rady Ukrainy wskazując terytorium objęte szczególnym reżimem zgodnie z Ustawą Ukrainy „O tymczasowym trybie samorządu terytorialnego na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego” na podstawie linii ustalonej w memorandum mińskim z 19 września 2014 r.

    Faktyczny dialog na temat zasad nigdy nie miał miejsca, ponieważ Ukraina odmawia prowadzenia bezpośredniego dialogu z reprezentantami DRL I ŁRL. Ustawy przyjęte na Ukrainie dotyczące Donbasu co do zasady wykluczają takie negocjacje. Przyjęta ustawa o szczególnym statusie Donbasu ma tak naprawdę na celu zablokowanie realizacji porozumień mińskich i uzyskania specjalnego statusu wobec Donbasu.

    5. Zapewnić ułaskawienie i amnestię poprzez uchwalenie ustawy zakazującej ścigania i karania osób w związku z wydarzeniami, które miały miejsce na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego na Ukrainie.

    Za Poroszenki i Zełenskiego Kijów jasno dał do zrozumienia, że ​​nie zamierza stosować się do tego punktu i udzielić amnestii milicjom i przywódcom politycznym DRL i ŁRL oraz żadnym funkcjonariuszom tamtejszego reżymu. Obecnie za prezydenta Zełenskiego Kijów próbował przeorganizować tę klauzulę, a także klauzulę o szczególnym statusie Donbasu i jego statusie prawnym, aby zawiesić je na okres po przeniesieniu granicy DRL i ŁRL z Rosją na Ukrainę, co „Mińsk -2” wyklucza ze względu na inną „mapę drogową” przyjętej sekwencji zdarzeń. Dlatego kwestia amnestii nie została rozwiązana od 6 lat.

    6. Zapewnić uwolnienie i wymianę wszystkich zakładników i osób nielegalnie przetrzymywanych w oparciu o zasadę „wszystkich za wszystkich”. Ten proces należy zakończyć najpóźniej piątego dnia po wyzwaniu.

    Pomimo różnych wymian jeńców wojennych, agentów i przetrzymywanych cywilów, pełna, kompleksowa wymiana nigdy nie miała jak dotąd miejsca. Zaś obecna z winy Kijowa blokowana jest tak skutecznie, że nawet zadeklarowana przez władze DRL inicjatywa jednostronnego przekazania stronie ukraińskiej osób zatrzymanych, nie napotkała żadnego odzewu.

    7. Zapewnić bezpieczny dostęp, dostarczanie, przechowywanie i dystrybucję pomocy humanitarnej potrzebującym w oparciu o mechanizm międzynarodowy.

    Od 6 latach skuteczna pomoc humanitarna dla Donbasu pochodzi wyłącznie ze strony Rosji, Ukraina kontynuuje blokadę ekonomiczną Donbasu, karząc w ten sposób ludność za poniesione przez siebie klęski militarne. Jednocześnie, ze względu na sprzeciw Stanów Zjednoczonych i Ukrainy, nie stworzono skutecznych mechanizmów międzynarodowej pomocy dla DRL i ŁRL.

    8. Określenie warunków pełnego przywrócenia więzi społeczno-gospodarczych, w tym transferów socjalnych, takich jak wypłata emerytur i innych płatności (wpływy i dochody, terminowe opłacanie wszystkich rachunków za media, odnowienie opodatkowania w ramach prawnych Ukrainy) . W tym celu Ukraina odzyska kontrolę nad segmentem swojego systemu bankowego na obszarach dotkniętych konfliktami i być może utworzony zostanie międzynarodowy mechanizm ułatwiający takie transfery.

    Jednak w praktyce po 6 latach więzi społeczno-gospodarcze zostały zminimalizowane w wyniku trwania blokady gospodarczej Donbasu przez Ukrainę, że w wyniku tego sfera społeczna została de facto przeniesiona do Rosji, a system bankowy Ukrainy w Donbasie nie działa wcale.

    9. Przywrócenie przez rząd Ukrainy pełnej kontroli nad granicą państwową w całej strefie konfliktu, które powinno rozpocząć się pierwszego dnia po wyborach samorządowych i zakończyć się po wszechstronnym uregulowaniu politycznym (wybory samorządowe na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego Prawa Ukrainy i reformy konstytucyjnej) do końca 2015 r., z zastrzeżeniem ust. 11 – w konsultacjach iw porozumieniu z przedstawicielami niektórych obwodów obwodów donieckiego i ługańskiego w ramach Trójstronnej Grupy Kontaktowej.

    Ponieważ poprzednie paragrafy, podobnie jak paragraf 11, nie zostały spełnione, Ukraina nie uzyskała żadnej kontroli nad granicą, aw 2021 roku granica jest kontrolowana przez straż graniczną DRL i ŁRL oraz Federację Rosyjską. Próby podniesienia tej kwestii przez Ukrainę, nie wypełniając innych punktów, miały raczej na celu demonstracyjny sabotaż realizacji „Mińska-2”.

    10. Wycofanie wszystkich obcych formacji zbrojnych, sprzętu wojskowego i najemników z terytorium Ukrainy pod nadzorem OBWE. Rozbrojenie wszystkich nielegalnych grup.

    Ze względu na brak postępów w innych kwestiach nie przeprowadzono wycofywania rosyjskich ochotników lub zagranicznych najemników walczących po stronie Ukraińskich Sił Zbrojnych. Ponadto na Ukrainie w ostatnich latach formacje neonazistowskie zostały w pełni zintegrowane ze strukturami państwowymi i włączone do Sił Zbrojnych Ukrainy, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i służb specjalnych.

    11. Przeprowadzenie reformy konstytucyjnej na Ukrainie wraz z wejściem w życie do końca 2015 roku nowej konstytucji, która zakłada decentralizację jako kluczowy element (uwzględniając specyfikę niektórych regionów obwodów donieckiego i ługańskiego, uzgodnione z przedstawicielami tych regionów) ), a także przyjęcie do końca 2015 r. stałego ustawodawstwa o szczególnym statusie niektórych powiatów obwodów donieckiego i ługańskiego zgodnie ze środkami wskazanymi w nocie 1.

    Żadna poważna reforma konstytucyjna na Ukrainie nie miała miejsca ani w 2015 roku, ani później. Przyjęte ustawy o decentralizacji okazały się przewrotną fikcją, mając wyłącznie na celu zapobieżenie uzyskaniu przez DRL i ŁRL specjalnego statusu. Jak zapowiadają Poroszenko i Zełenski, nie zamierzają iść w tym kierunku. Z tego powodu kwestia granicy nie ma dalszego znaczenia.

    12. Na podstawie Ustawy Ukrainy „O tymczasowym zarządzeniu samorządu lokalnego na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego” kwestie związane z wyborami lokalnymi zostaną omówione i uzgodnione z przedstawicielami niektórych obszarów obwodów donieckiego i ługańskiego. w ramach Trójstronnej Grupy Kontaktowej. Wybory zostaną przeprowadzone zgodnie z odpowiednimi standardami OBWE, monitorowanymi przez OBWE / ODIHR.

    Wobec braku postępu politycznego w poprzednich punktach militarno-politycznych, nie ma też podstaw do przeprowadzania wyborów w Donbasie „według prawa ukraińskiego”, tym bardziej, że Ukraina odmawia bezpośredniego omawiania tych kwestii z przedstawicielami władz republik donbaskich. Dlatego od 2014 roku Donbas przeprowadza własne wybory na szefów władzy wykonawczej i deputowanych ludowych.

    13. Zintensyfikować działania Trójstronnej Grupy Kontaktowej, w tym poprzez utworzenie grup roboczych ds. wdrażania odpowiednich aspektów porozumień mińskich, które odzwierciedlają skład Trójstronnej Grupy Kontaktowej.

    Jest to jedyny punkt, który został mniej lub bardziej formalnie spełniony. Podgrupy mińskie spotykały się intensywnie przez 6 lat. Jednak, poza wspólnymi spotkaniami ich skuteczność ma wyłącznie ze strony ukraińskiej wymiar propagandowy, pozorując jej szczere zainteresowanie wdrożeniem pokoju w Donbasie.

    Uwaga 1. Takie środki zgodnie z ustawą „O szczególnej procedurze samorządu lokalnego na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego” obejmują:

    – zwolnienie z kar, ścigania i dyskryminacji osób związanych z wydarzeniami, które miały miejsce na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego;

    Jak wspomniano wcześniej, Ukraina odmówiła przyjęcia niezbędnych przepisów dotyczących amnestii w ramach zapowiadanych decyzji politycznych.

    – prawo do językowego samostanowienia:

    W świetle de rusyfikacji na dużą skalę przeprowadzanych na Ukrainie ten punkt jest szczególnie naruszany.

    – udział władz lokalnych w powoływaniu szefów prokuratury i sądów w niektórych rejonach obwodów donieckiego i ługańskiego;

    Ponieważ Ukraina odmawia nadania DRL i ŁRL specjalnego statusu, powoływanie szefów prokuratury i sądów nie wiąże się z żadnymi przyjętymi rozwiązaniami prawnymi.

    – możliwość zawierania przez centralne władze wykonawcze umów z właściwymi organami samorządu terytorialnego w sprawie rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego niektórych obszarów obwodów donieckiego i ługańskiego;

    Tu także, ze względu na brak specjalnego statusu, Ukraina nie przyznaje takiego prawa DRL i ŁRL.

    – państwo wspiera rozwój społeczno-gospodarczy niektórych obszarów obwodów donieckiego i ługańskiego;

    Ukraina nie udziela jak dotąd żadnego wsparcia republikom, prowadząc przeciwko nim działania terrorystyczne (w tym przeciwko infrastrukturze społeczno-gospodarczej i blokując współpracę ekonomiczną.

    – pomoc władz centralnych we współpracy transgranicznej na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego z regionami Federacji Rosyjskiej;

    Tu także Ukraina postępuje dokładnie odwrotnie, utrudniając jakąkolwiek współpracę gospodarczą czy transgraniczną z Federacją Rosyjską.

    – tworzenie oddziałów Milicji Ludowej decyzją rad lokalnych w celu utrzymania porządku publicznego na niektórych obszarach obwodów donieckiego i ługańskiego;

    Ukraina odmawia uznania wszelkich władz lokalnych, lokalnych sił zbrojnych, które już nazywano „Milicją Ludową”, oraz negocjowania o ich statusie i uprawnieniach.

    – uprawnienia deputowanych do rad lokalnych i urzędników wybranych w przedterminowych wyborach powołanych przez Wierchowną Radę Ukrainy na mocy tej ustawy nie mogą zostać zakończone z wyprzedzeniem.

    Ponieważ w nowej rzeczywistości politycznej nie ma uzgodnionych warunków wyborów, kwestia uprawnień deputowanych DRL i ŁRL jest całkowicie abstrakcyjnym pojęciem i jest jak dotąd w rzeczywistości rozstrzygana wyłącznie w ramach prawnych przyjętych przez republiki.

    Umowy mińskie podpisali członkowie Trójstronnej Grupy Kontaktowej:


    Ambasador Heidi Tagliavini,

    Drugi Prezydent Ukrainy L.D. Kuczma- obecnie szef delegacji ukraińskiej w TGK,
    Ambasador Federacji Rosyjskiej na Ukrainie M. J. Zurabow,
    A.W. Zacharczenko– zabity przez ukraiński oddział egzekucyjny,
    I.W. Płotnicki– jako pierwszy szef ŁRL.


    Podsumowując - niewypełnienie umowy przez Ukrainę ostatecznie doprowadzi do odłączenia obu republik i przyłączenie do FR. Nie dziś, nie jutro, ale klamka zapadła. Nie ma powrotu do UPAdłej.
  • @charon 07:44:00
    Czy ty byś zgodził się na autonomię Śląska i Pomorza? Czy Rosja zgodziłaby się na autonomię Kaliningradu? Czy Hiszpania zgadza się na całkowitą autonomię swoich stref i militarnie nie przywołuje ich do porządku?... itd. To że upowce mordowali Polaków niech nie przesłania trzeźwej oceny sytuacji jaka istnieje na Ukrainie.
    Ukraińcy Krym i wschodnie ziemie przegrali na rzecz Rosji i nic tego nie uratuje. Częściowo jest to także i ich wina. Teraz muszą zatroszczyć się o pozostałe ich tereny bo i tego niedługo nie będzie. Strefy które podstępnie zajęła Rosja bo to jest prawdą a nie bajki o autonomii Ukraina musi jak najszybciej od pozostałych terenów odciąć i porzucić bo jak gangrena rozleje się po całym ich państwie a wtedy nic ich nie uratuje. najlepiej jeżeli poprosi ONZ o pomoc w przeprowadzeniu plebiscytu który i tak już przegra. To jednak pomoże im scalić i umocnić granice pozostałych regionów.

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

ULUBIENI AUTORZY

więcej